Yol arkadaþým gördün mü,
Duydun mu olup bitenleri?
Kýskanýyor insan bazen,
Basýp gidenleri

Yalnýzlaþmýþýz iyice
Üstelik de alýþmýþýz
Hiç beklentimiz kalmamýþ
Dosttan bile

Korkular basmýþ dünyayý
Þimdi bir semt adý “vefa”
Kutsal kavgalardan bile
Kaçan kaçana

Anlaþýlýr gibi deðiliz
Tek bedende kaç kiþiyiz
Hem yok eden, hem de tanýk
Ne esaslý karmaþa

Ben sana küsüm aslýnda, haberin yok
Koyup gittiðin yerde kötülük çok
Kime kýzayým, nazým senden baþka kime geçer?
Benim sensiz kolum, bacaðým, ocaðým yok

Sen esas alemi seçtiðinden beri
Ben o saniyede bittiðimden beri
Dünya bildiðin dünya, dönüp duruyor iþte
Uzun uzun konuþuruz birgün son Ýstanbul beyi